Kurbağa bakımına başladığım ilk yıl, yem meselesini fazla basite indirgemişim. "Cırcır böceği alırım, olur biter" diye düşünmüştüm. Üç ay sonra elimde iştahı kapanmış bir ağaç kurbağası, bir de neden olduğunu anlamadığım bir vitamin eksikliği vardı. O günden bu yana beş farklı tür besledim ve şunu öğrendim: kurbağa yem türü beslenme planı, terrarium tasarımından bile daha belirleyici bir konu. Çünkü yanlış su ya da yanlış zemin genelde düzeltilebilir; aylarca süren kötü beslenme ise kemikte ve gözde kalıcı hasar bırakıyor.
Karar aşamasındaysanız, yani "hangi türü alsam" sorusunu hâlâ tartıyorsanız, yem listesine bakmanızı tavsiye ederim. Kaplumbağa mı kurbağa mı diye düşünen birine de aynı şeyi söylüyorum: hayvanın ne yediği, sizin haftalık rutininizi doğrudan belirliyor. Canlı böcek stoklamak istemiyorsanız bazı türler baştan listeden düşer.
Kurbağaları kabaca üç gruba ayırıyorum: karada avlananlar, oturup pusu kuran obur avcılar ve suda kalanlar. Her grubun yem boyu, sıklığı ve maliyeti farklı.
Beyaz ağaç kurbağası ve benzeri türlerde ana besin cırcır böceği ve dubia hamam böceği oldu bende. Yem boyunun kurbağanın iki göz arası mesafesinden büyük olmaması kuralına sıkı sıkıya uyuyorum; bunu ihmal ettiğim bir seferde regürjitasyon yaşadım, bir daha tekrarlamadım. Un kurdu ve bal mumu kurdunu ödül olarak, ayda birkaç kez veriyorum — yağ oranları yüksek ve bu türler zaten obeziteye çok yatkın. Yetişkinlerde haftada üç besleme yeterli; gençlerde her gün.
Zehirli ok kurbağaları tamamen ayrı bir dünya. Onlarda yem çok küçük olmak zorunda: meyve sineği (kanatsız hatlar), springtail, bahçeden toplanmamış küçük yaprak biti. Bu türü seçecekseniz evde sürekli bir sinek kültürü döndürmeye razı olmanız gerekiyor. Ben iki kavanoz kültürü dönüşümlü çalıştırıyorum, biri çökerse diğeri devam ediyor.
Boynuzlu (pacman) kurbağam neredeyse hareket eden her şeyi yiyor. Burada sorun az yemek değil, fazla yemek. Yetişkinde haftada bir, en fazla iki besleme yapıyorum: iri toprak solucanı, dubia, ara sıra ağzına sığacak boyda tek bir yem faresi. Fare konusunda ölçülü olmak şart, çünkü sık verildiğinde karaciğer yağlanması ve lipid birikimi riski var. Solucan benim favorim; kalsiyum-fosfor oranı böceklerden daha dostane.
Afrika pençeli kurbağası ve cüce pençeli kurbağalar tamamen suda besleniyor. Onlarda dondurulmuş kan kurdu, tubifex, siyah solucan, daphnia ve batan tabletler işi görüyor. Cüce türlerin ağzı çok küçük olduğu için tabletleri parçalayıp veriyorum. Burada asıl mesele artık yemin suyu bozması: her beslemeden yarım saat sonra artıkları sifonluyorum. Akvaryum boyutu ve filtre kapasitesi hesabı bu türlerde yem düzeniyle iç içe geçiyor.
| Grup | Ana yem | Sıklık (yetişkin) | Zorluk |
|---|---|---|---|
| Ağaç kurbağaları | Cırcır, dubia | Haftada 3 | Orta |
| Ok kurbağaları | Meyve sineği, springtail | Neredeyse her gün | Yüksek |
| Pacman / boğa | Solucan, dubia | Haftada 1 | Kolay |
| Pençeli / cüce | Kan kurdu, tablet | Haftada 2-3 | Kolay |
Yem listesini kurmak işin yarısı. Böcekler doğal haliyle kurbağanın ihtiyacını karşılamıyor; aradaki açığı siz kapatacaksınız.
Böceklerde fosfor kalsiyumdan fazla. Bu yüzden yemleri toz kalsiyumla kaplıyorum. UVB lambası kullandığım terraryumda saf kalsiyum, kullanmadığım kapalı düzende D3 içeren kalsiyum tercih ediyorum. Aşırı D3 de zararlı olduğu için ikisini birlikte, her beslemede vermiyorum. Kalsiyum eksikliğinin ilk belirtisi genelde çene yumuşaması ve arka bacaklarda güçsüzlük; o noktaya gelmeden fark etmek çok daha kolay.
İ